Ishdan chiqqanimda boshim juda og'ir edi. Angliya Premier Ligasi jadvali ochilgan telefonda qolib ketgan ko'zim, uyga borgach ham hech narsaga qiziqmasdim. O'sha paytlar hayotimning eng xira davri edi — ishda muammo, uyda jimjitlik, do'stlar bilan aloqalar uzilib qolgan, o'zimni qayerdandir qochib ketayotgandek his qilardim. Har kuni bir xil: ertalab uyg'on, ishga bor, kechqurun divanda yot. Hech qanday ma'no yo'qday tuyulardi. Aynan shu bo'shliqni to'ldirish uchun bir kuni kechqurun, hech narsa qilmayotganimda, telefonimni varaqlab, futbolga oid yangiliklarga ko'zim tushdi. O'shanda men uchun hamma narsa o'zgardi.

Avvaliga bu shunchaki qiziqish edi. Bir hafta o'tdi, ikki hafta — men har kuni o'yin natijalarini kuzatadigan bo'ldim. Keyin bir do'stim aytdi: "Futbolchi degan sayt bor, u yerda hamma narsa bor — natijalar, jadvallar, statistika, hammasi real vaqtda." Men kirib ko'rdim. Rostini aytsam, birinchi daqiqada bunchalik batafsil ma'lumot bo'ladi deb o'ylamagan edim. To'qqizta eng mashhur liga, har bir o'yinning tafsiloti, o'yinchilar statistikasi — hammasi bir joyda. Men shunchaki qarab qo'yish uchun kirdim, lekin o'sha kechqurun ikki soat saytda o'tirib qoldim. Hech narsa tikmadim, faqat o'qidim, solishtirdim, o'yladim.

Oradan bir oy o'tib, o'zimni birinchi marta "sinab ko'raman" deb o'yladim. Katta pul emas, ozgina — yo'qotsam ham achchiq bo'lmaydigan miqdor. Lekin bu yerda gap pulda emas edi. Men o'zimni band qilish, xayolimni chalg'itish uchun bir narsa qidirayotgandim. Va futbol shu narsa bo'ldi. Har bir o'yinni oldindan o'rganish, jamoalarning formasi, o'zaro uchrashuvlar tarixi, hatto o'yinchilarning jarohatlari haqida ma'lumot yig'ish — bularning barchasi menga o'sha zerikarli kechqurunlarni to'ldiradigan mashg'ulot bo'lib qoldi. Men o'yinni tomosha qilishdan ko'ra ko'proq uni o'rganishga kirishib ketdim. Futbolchi'dagi statistik bo'limlari ayniqsa yordam berdi — bir o'yinchining so'nggi o'n uchrashuvdagi ko'rsatkichlarini ko'rib, uning bugungi o'yinda qanday rol o'ynashini taxmin qilish mumkin edi.

Birinchi marta pul tikkanimni eslayman. Bu "Manchester United"ning uy o'yini edi, raqib esa o'rta darajadagi jamoa. Men uzoq o'yladim: jadvalga qarab, o'zaro uchrashuvlar tarixiga qarab, hatto o'yinchilarning charchoq darajasini ham hisobga oldim. Keyin kichik miqdor qo'ydim. O'yin boshlanganda yuragim tez urdi — bu hissiyotni uzoq vaqt his qilmagandim. Va o'sha o'yinda mening taxminim to'g'ri chiqdi. Katta yutuq emas edi, lekin bu men uchun katta narsa edi. Chunki men birinchi marta o'zimning kuzatuvchanligim va sabr-toqatim samara berganini ko'rdim. Keyingi haftalarda yana bir necha marta sinab ko'rdim. Ba'zilarida yutdim, ba'zilarida yutqazdim. Lekin eng muhimi — men endi o'sha zerikarli, ma'nosiz kechqurunlarni o'tkazmayotgandim. Men biror narsa bilan shug'ullanayotgandim, o'rganayotgandim, kuzatayotgandim.

Vaqt o'tishi bilan bu mening odatimga aylandi. Har kuni ertalab ishga borishdan oldin o'yinlar jadvalini ko'rib chiqardim, kechqurun esa natijalarni kuzatardim. Ba'zan do'stlarimga ham maslahat berardim — "bugun bu jamoa yutadi, qarang" deb. Ular hayron bo'lishardi: "Sen qayerdan bilasan?" Men esa jilmayib javob berardim: "O'rgandim." Aslida esa men shunchaki o'zimni yo'qotib qo'ymaslik uchun bir narsaga yopishgandim. Futbol mening panohim bo'ldi. Har safar hayotdagi muammolar boshimga tushganda, men telefonni ochib, o'yinlarni kuzatardim. Bu menga xotirjamlik berardi. Go'yo men o'sha maydonda, o'sha o'yinchilar orasida bo'lardim — va u yerda hech qanday muammo yo'q edi.

Bir kuni, taxminan uch oy o'tgach, men o'zimni butunlay boshqacha his qildim. Ishda ham o'zgarishlar bo'ldi, uyda ham jimjitlik yo'qoldi. Men o'zimni yana odamlar orasida his qila boshladim. Va o'sha paytda tushundim: bu sayt menga shunchaki o'yin natijalarini ko'rsatibgina qolmay, balki o'sha qiyin davrda o'zimni yo'qotib qo'ymaslikka yordam bergan. Men endi qochishga muhtoj emasdim, chunki men o'zimni topgandim — o'zimning qiziqishim, o'zimning mashg'ulotim orqali. Hozir ham Futbolchi'ga kirib turaman, lekin endi bu boshqa narsa — endi bu shunchaki qiziqarli mashg'ulot, hayotdan qochish vositasi emas. Har safar jadvalni ko'rganimda o'sha qiyin kunlarni eslayman va jilmayaman. Ba'zan hayotdagi eng katta yordam eng kutilmagan joydan keladi — hatto oddiy futbol statistikasi sahifasidan ham.